Muzaffer Buyrukçu
(1930 - 2006)
Niğde’de 1930 yılında doğan Buyrukçu, 1951-1970 yılları arasında memurluk yaptı. Yazı hayatına şiir ve gazetelerde öykü yazarak başlayan Buyrukçu, 1953 yılından sonra da yazılarını dergilerde yayımlamaya başladı. Konularını İstanbul’un kıyı mahallerinden edindiği izlenimlerle oluşturan Buyrukçu, “Bulanık Resimler” adlı eseriyle 1962’de Türk Dil Kurumu ödülünü, “Kavga” adlı eseriyle de 1968’de Sait Faik Hikaye Armağanı’nı kazandı.
Buyrukçu’nun Yayımlanan Kitapları
Katran, Acı, Korkunun Parmakları, Kuyularda, Günlerden Bir Gün, Hüzünlü Kar Çiçekleri, Her Yer Karanlık, Bin Hüzün, Şarkı Gibi, Yüzün Yansı Gece, Telefon Konuşmaları, Gürültülü Birkaç Saat, Bir Olayın Başlangıcı, Dar Sokaklardaki Duman, Gece Bitmedi, Akan Sular Şarap Olsa, Bir Aşk Daha, Bulanık Resimler, Dışarıdaki Rüzgar, Dillerinde Dünya, Dumanı Tüten Çay Gibi, Şarkılar Seni Söyler, Ucu Güllü Kundura ve Yalnızlığın Arkasındaki Gülümseme.
