10.01.1987 yılında Osmaniye'de dünyada açtım gözlerimi. Yıllar geçti OrtaOkul 3'te yani İlköğretim 8. sınıftayım. Futbola bu zamanda başladım Beden Eğt. Öğretmeni derste beni takıma davet etmişti. Ben de tabii ki kabul ettim. Neyse idmanlar falan, başladık futbola. Okullararası maçlar falan geldi, geçti. O zaman lisedeydim. İlk senemde okul takımına girmedim. Daha sonraki senede bi defans oyuncusu olmama rağmen Kaleci olmak istedim. Lise okul takımında 2 sene kalecilik yaptım. Bu sırada da şehrimiz eskiden 2. lig B katagorisinde mücadele eden Osmaniyespor'un alt yapısında da oynuyordum. Ordada kaleciydim. Tam 2 sene boyunca hoca Bana bir türlü güvenipte şans vermedi. Beni sadece hazırlık maçlarında falan oynattı 2 sene sabrettim. Süper Gençler Ligi'nde oynuyorduk. 3. senemdi. Bu sefer de hocam kendi çıkarı için A takımın 3. kalecisini takıma çağırıyordu; maçlarda ben yine yedek. Ta ki 3. kaleci rest çekene kadar zaten 8-10 maç kalmıştı. Ben durmuştum kalede profosyonel bi kaleci 7-0 yenildiğimiz KayseriSpor maçında bu kadar gol yemişti. Ben son 5 maçta sadece 2 gol yemiştim, hatta üst üstte 3 maç gol yememiştim. Takımların arasında G.Antep B.Belediye'de vardı. Kayserspor rövanşı vardı. Neyse, bu sene de böyle bitmişti. Bir sonraki sene A takım 3. lige düşmüş herşey değişmişti. Hocamız da beni tanıyan bilen bir hoca gelmişti başımıza. İdmanlar başladı yine. Adana'dan bir kaleci gelmişti. Ben de fırsat bu dedim. Zaten benim yedeğim İbo'da vardı. Gittim hocayla konuştum "Ben oyuncu olmak istiyorum" dedim, "kaleci değil". "Tamam, deneriz Hasan" dedi. Ve ben kendimi gösterdim. Defansta başladım. Tüm sezon bütün maçlarda oynamıştım. Benden başka oynayan yoktu bütün maçlarda. Sezon bitti bizim son senemizde alt yapı da yaşımız doluyordu. Hocayla başkanla kiminle görüştüysek olmadı. Bizden para istediler, düşünebiliyormusunuz 2000 YTL hem de. A takımda oynamamız için. Biz de "parayla topçu olacağımıza olsa da vermeyiz" dedik, futbolu bıraktık. Askerlik gelmişti.
Şimdi askere gideceğim 1 aya kadar. Ama askerden sonra hakkımı yiyenlerden intikamı mı sonuna kadar savaşıp en iyi yere gelerek alacağım.... Saygılar
Seda Sayan Seda Sayan Asıl adı Aysel Gülsaçar olan Seda Sayan, 1965 yılında İstanbul Eyüp'te doğdu. Dört çocuklu bir ailenin ikinci çocuğudur. Çok fakir bir ailenin çocuğu olduğu için hem okudu hem de tezgahtarlık, fabrika işçiliği yaptı....
Oğuz Tansel Oğuz Tansel 1915 yılında Bozkır'ın Meyre köyünde doğdu. İstanbul Edebiyat Fakültesi'nde okudu. Fakülteyi bitirmeden başladığı öğretmenlik yaşamı 1969 yılında emekli oluncaya kadar sürdü. Türk edebiyatının özgün şairlerinden olduğu kadar, bir masal...
Muzaffer Buyrukçu Muzaffer Buyrukçu (1930 - 2006) Niğde’de 1930 yılında doğan Buyrukçu, 1951-1970 yılları arasında memurluk yaptı. Yazı hayatına şiir ve gazetelerde öykü yazarak başlayan Buyrukçu, 1953 yılından sonra da yazılarını dergilerde yayımlamaya başladı. Konularını...
Rüştü Reçber 10 Mayıs 1973 Korkuteli, Antalya doğumlu. Türk futbolunun yetiştirdiği en iyi kalecilerden biri olan Rüştü Reçber,
Mehmet Seyda 1919 yılında İstanbul'da doğdu. İstanbul Pertevniyal Lisesi'ni bitirdi. Öğrenimini liseye kadar devam
10.01.1987 yılında Osmaniye'de dünyada açtım gözlerimi. Yıllar geçti OrtaOkul 3'te yani İlköğretim 8. sınıftayım. Futbola bu zamanda başladım Beden Eğt. Öğretmeni derste beni takıma davet etmişti. Ben de tabii ki kabul ettim. Neyse idmanlar falan, başladık futbola. Okullararası maçlar falan geldi, geçti. O zaman lisedeydim. İlk senemde okul takımına girmedim. Daha sonraki senede bi defans oyuncusu olmama rağmen Kaleci olmak istedim. Lise okul takımında 2 sene kalecilik yaptım. Bu sırada da şehrimiz eskiden 2. lig B katagorisinde mücadele eden Osmaniyespor'un alt yapısında da oynuyordum. Ordada kaleciydim. Tam 2 sene boyunca hoca Bana bir türlü güvenipte şans vermedi. Beni sadece hazırlık maçlarında falan oynattı 2 sene sabrettim. Süper Gençler Ligi'nde oynuyorduk. 3. senemdi. Bu sefer de hocam kendi çıkarı için A takımın 3. kalecisini takıma çağırıyordu; maçlarda ben yine yedek. Ta ki 3. kaleci rest çekene kadar zaten 8-10 maç kalmıştı. Ben durmuştum kalede profosyonel bi kaleci 7-0 yenildiğimiz KayseriSpor maçında bu kadar gol yemişti. Ben son 5 maçta sadece 2 gol yemiştim, hatta üst üstte 3 maç gol yememiştim. Takımların arasında G.Antep B.Belediye'de vardı. Kayserspor rövanşı vardı. Neyse, bu sene de böyle bitmişti. Bir sonraki sene A takım 3. lige düşmüş herşey değişmişti. Hocamız da beni tanıyan bilen bir hoca gelmişti başımıza. İdmanlar başladı yine. Adana'dan bir kaleci gelmişti. Ben de fırsat bu dedim. Zaten benim yedeğim İbo'da vardı. Gittim hocayla konuştum "Ben oyuncu olmak istiyorum" dedim, "kaleci değil". "Tamam, deneriz Hasan" dedi. Ve ben kendimi gösterdim. Defansta başladım. Tüm sezon bütün maçlarda oynamıştım. Benden başka oynayan yoktu bütün maçlarda. Sezon bitti bizim son senemizde alt yapı da yaşımız doluyordu. Hocayla başkanla kiminle görüştüysek olmadı. Bizden para istediler, düşünebiliyormusunuz 2000 YTL hem de. A takımda oynamamız için. Biz de "parayla topçu olacağımıza olsa da vermeyiz" dedik, futbolu bıraktık. Askerlik gelmişti.
