Feyzi Aslangil musiki hevesiyle Saint Benoit lisesindeki öğrenimini yarıda bıraktı. Özel derslerle batı musıkisinde piyano dersleri almaya başladı. Daha sonra Türk musıkisine duyduğu ilgiyle çalışmalarını bu yönde ilerletti. Keman ve piyano dersleri veren Setrak Efendi adlı bir hocadan aldığı derslerle musıki bilgisini ilerletti. Udî Fahri Bey (Kopuz) ile neyzen İhsan Bey'in ilgisini çekince, Darüttalim-i Musıki Heyeti'ne alındı. Feyzi Aslangil o dönemin en seçkin musıki topluluğu olan bu heyetin turneleri ile çeşitli konserlerinde üç yıl piyano çaldı. Daha sonra Sirkeci'deki Balkan gazinosunda ilk kez sahneye çıktı. Hafız Ahmet ile Hafız Burhan'ın fasıl heyetlerinde çalıştı; ailesinin şiddetle karşı çıkmasına rağmen musıkiyi meslek olarak seçti, kısa zamanda tanınmış bir sazende oldu. 1933'te Münir Nurettin Selçuk'un konserlerine de piyanosuyla eşlik etmeye başladı. Aslangil, İstanbul'un çeşitli gazinoları ile saz salonlarında yıllarca piyano çaldı, fasıllara katıldı. İstanbul radyosundaki "Piyano i1e Saz Eserleri" programları onun ülke çapında tanınmasını sağladı; bu programlarda kendisine zaman zaman başka sazendeler eşlik ettiler.