Ölümünün ardından CHP’li Ferda Güley şöyle dedi: “Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin kemanını gömdük, geriye biz kemençeler kaldık.” 1894’te Trabzon’da doğan Faik Ahmet Trabzon Muhafaza-i Hukuk-ı Milliye Cemiyeti’nin kurucusu ve başkanı Barutçuzade Hacı Ahmet Hami Bey’in oğludur. 1918’de İstanbul Hukuk Fakültesi’ni bitirerek Trabzon’a dönen Faik Ahmet burada İstikbalı gazetesini çıkardı. Zaman zaman Mustafa Kemal Paşa’yı bile eleştirmekten çekinmeyen, ama bütünüyle Kurtuluş Savaşı’nın yanında yer alan İstikbal 1922’ye kadar Anadolu basınının önde gelen yayın organı oldu. Faik Ahmet, merkezi bürokratik denetime tepki gösterdiği için Cumhuriyetin ilk yıllarında aktif politikadan uzak durdu. 1939’da CHP’den Trabzon milletvekili oldu ve 1954-1957 dönemi dışında sürekli Meclis’te görev yaptı. Gerek grupta, gerek Meclis kürsüsünde yaptığı renkli ve soğukkanlı konuşmalarla dikkat çeken Barutçu, 1. ve 2. Hasan Saka hükümetlerinde (10 Eylül 1947- 10 Ocak 1949) devlet bakanlığı ve başbakan yardımcılığı yaptı. Bu yıllarda uzlaştırıcı, hoşgörülü ve muhalefete saygılı bir siyasetçi olarak tanındı. 1950’den itibaren CHP’de grup başkan vekili oldu; DP iktidarına sert eleştiriler yönelterek demokrasiyi ve basın özgürlüğünü savundu. 1954 seçimlerinde Barutçu Meclis’e giremeyince İnönü şöyle demişti: “Trabzon akıl ve havsalaya sığmayacak bir ayıp işlemiştir.” Barutçu 1957’de yeniden Meclis’e girdiyse de eskisi kadar etkin olamadı. Ölümünden sonra anıları derlenerek Siyasi Anılar, 1939-1954 (1977) adıyla yayımlandı.

Kaynak: boun.edu.tr