Cahit Sıtkı Tarancı
(1910-1956)

Diyarbakır’da doğdu. Mülkiye Mektebi'nde başladığı yüksek öğrenimini, Paris'te Siyasal Bilgiler Fakültesi’nde tamamlamak istediyse de, İkinci Dünya Savaşı’nın patlak vermesi üzerine, yurda dönmek zorunda kaldı. Çevirmen olarak çalıştı. Ağır bir hastalığa yakalandı. Tedavisi için gönderildiği Viyana'da oldu. Ankara'da toprağa verildi.

Şiir Kitapları
Ömrümde Sukut (1933),
Otuz Beş Yas (1946),
Düşten Güzel (1952),
Sonrası (1957),
Bütün Şiirleri (1983).

"Bastan beri bir tek manevi değeri vardır Cahit Sıtkı’nın ya da birkaç: ölüm korkusu, aşk ve doğruluk... Bunlara bir acilim kazandırmak umuduyla Orhan Veli hareketine katılır; aradığını bulamadığı için sonra vazgeçer... Bütün yeteneklerine, bütün sağlam sezgilerine karşın, bir yitik kuşağın, bir 'araya gitmiş' kuşağın şairidir.'' (Turgut Uyar, 1968)

Kaynak: Ahmet Necdet,
              Modern Türk Şiiri
              Yönelimler, Tanıklıklar, Örnekler
              Broy Yayınevi, Ekim 1993.